Mijn liefde voor Japan
Mijn liefde voor Japan begon lang voordat Japanese Craft Center bestond.
Van 2008 tot 2010 woonde ik anderhalf jaar met mijn gezin in Tokio. In die periode maakte ik kennis met de Japanse cultuur, de gastvrijheid en natuurlijk de prachtige traditionele handwerktechnieken. Sindsdien ben ik meerdere keren met mijn gezin teruggekeerd naar Japan, maar deze reis was anders.
Voor het eerst reisde ik speciaal voor Japanese Craft Center.
Mijn doel was om op zoek te gaan naar bijzondere stoffen en fournituren voor de webshop, workshops te volgen, nieuwe technieken te leren en de nieuwste collectie van Olympus Thread te bekijken. Ik wilde inspiratie opdoen, contacten leggen en producten vinden die in Nederland nog nauwelijks verkrijgbaar waren.
Het voelde een beetje als thuiskomen, maar tegelijkertijd begon er een nieuw avontuur. Deze keer keek ik niet alleen als liefhebber naar Japan, maar ook als ondernemer die het mooiste van de Japanse handwerktradities graag met anderen wil delen.
Het avontuur begint!
De tweede week van januari 2019 ben ik in Tokio om Japanse handwerktechnieken te leren, inspiratie op te doen en ik ben natuurlik ook op zoek naar mooie stoffen en leuke fournituren voor op de webshop.
Het is sowieso een lange reis maar omdat ik vanaf Engeland (Heathrow) vertrek, is de reis nog langer.
De eerste vlucht is op zaterdag om 7.30 (Nederlandse tijd) en ik land op zondag 7.35 (Japanse tijd). Mijn vlucht is half leeg. Ik schrik er wel van maar wat me nog meer verbaasd is dat er bijna alleen maar buitenlanders zijn. 10 jaar geleden, toen ik in Tokio woonde, waren wij (de "gaikokujin", oftewel de buitenlanders) nog schaars maar volgens mij zijn de tijden veranderd. Het is de laatste jaren makkelijker geworden voor niet-japanners om te immigreren en mensen kiezen vaker Japan als vakantiebestemming en dat zie ik.
Van slapen in het vliegtuig komt voor mij nauwelijks iets terecht, maar dat geeft niet. Ik ben toch veel te opgewonden om te slapen en in Japan is de zon inmiddels al lang op. Inchecken in het hotel kan pas om 15.00 uur, dus tot die tijd moet ik mezelf zien wakker te houden. Zodra ik mijn bagage heb opgehaald, kan mijn avontuur beginnen!
Het eerste wat ik doe, is een OV-kaart kopen. Er zijn meerdere mogelijkheden, maar ik kies voor een PASMO-kaart. Ik koop hem bij een balie, zet er een bedrag op en kan hem vervolgens in bijna al het openbaar vervoer gebruiken. Gewoon even in- en uitchecken.
Op straat is er, op een paar plekken na, bijna overal gratis wifi. Ontzettend handig! Google Maps is mijn beste vriend. Ik kan eenvoudig op mijn telefoon zien vanaf welk perron mijn trein vertrekt, hoe laat hij aankomt (treinen rijden in Japan bijna altijd op tijd) en hoeveel de rit kost. Dankzij de verschillende kleuren van de metrolijnen is reizen met de metro helemaal niet moeilijk. Alles staat ook in romaji (het Japanse schrift weergegeven in westerse letters) en de omroepberichten worden eveneens in het Engels gedaan.
Gelukkig mag ik mijn koffers alvast in de lobby van het hotel achterlaten en ren ik meteen door naar mijn eerste workshop.