Tokio dag 4

Sinds 2011 verkoop ik de producten van Olympus Thread via mijn website. Inmiddels ben ik officieel importeur voor Nederland. De fabriek staat in Nagoya, maar deze week is Olympus aanwezig op een grote handwerkbeurs in Tokio. Natuurlijk kan ik het niet laten om langs te gaan en hun nieuwste producten als eerste te bekijken!

Het eerste wat mijn aandacht trok, was dit prachtige sashiko-paneel op tsumugi-stof. Tsumugi is een traditionele Japanse zijde met een karakteristieke, wat onregelmatige structuur die een mooie, natuurlijke uitstraling geeft. Dit paneel is ontworpen in samenwerking met Susan Briscoe, auteur van het bekende Sashiko Handboek.De stof heeft een subtiele vintage uitstraling en is volledig voorbedrukt. Je kunt hem als één groot werk borduren, maar de motieven kunnen ook afzonderlijk worden uitgeknipt, zoals op de foto rechts te zien is. De panelen zijn verkrijgbaar in vier kleuren, met traditionele sashiko-patronen of kamon: eeuwenoude Japanse familie-emblemen die vaak van generatie op generatie worden doorgegeven. Ik heb natuurlijk meteen de bordeauxrode en blauwe variant besteld. Nu is het alleen nog geduldig wachten tot ze in Nederland arriveren!

Olympus introduceert ook nieuwe stoffen. Links zie je de serie Kofu, geïnspireerd op oude, verweerde Japanse stoffen met een warme vintage uitstraling. Rechts ligt sakizome momen, een traditioneel geweven katoenen stof waarbij de garens eerst worden geverfd en daarna pas geweven. Hierdoor krijgen de stoffen een prachtige diepte in kleur. Dit jaar zien we vooral veel strepen en ruiten terugkomen.

Vanaf maart zijn de populaire sashikogarens ook verkrijgbaar in strengen van 100 meter. Dat vind ik geweldig nieuws! Zo hoef je bij grotere projecten minder vaak van draad te wisselen. Bovendien zijn er weer prachtige nieuwe kleuren toegevoegd. Onze sashiko-projecten worden er alleen maar mooier van.

Ook de nieuwe 20 meter-garens maken me enthousiast. Deze kleuren zijn eveneens ontwikkeld in samenwerking met Susan Briscoe. De bestaande gemêleerde garens veranderen ongeveer iedere vier centimeter van kleur, terwijl deze nieuwe serie pas na ongeveer twintig centimeter verloopt. Daardoor ontstaan veel rustigere kleurverlopen en een heel ander effect in je borduurwerk.

Ook kogin-zashi krijgt een mooie vernieuwing. De meeste voorgedrukte doekjes waren tot nu toe van katoen, maar Olympus introduceert nu ook linnen varianten. Linnen heeft een prachtige natuurlijke uitstraling en geeft borduurwerk net weer een ander karakter. Ik ben heel benieuwd hoe het straks borduurt.

Binnenkort verschijnen er ook nieuwe samplers met hitomezashi-patronen. Hitomezashi betekent letterlijk "één steek" en is een bijzondere vorm van sashiko waarbij alle steken elkaar raken of kruisen. Door eenvoudige rechte steken ontstaan verrassend ingewikkelde geometrische patronen. Het is misschien wel de meest meditatieve vorm van sashiko.

Nog een leuke verrassing: Olympus brengt binnenkort ook complete kits uit om bloemen te maken van chirimen. Chirimen is een traditionele kreukzijde die al eeuwenlang wordt gebruikt voor kimono's en decoratieve accessoires. De zachte structuur van de stof maakt de bloemen ontzettend sierlijk. Na mijn workshop eerder deze week ben ik extra blij dat deze kits straks ook verkrijgbaar zijn.

Dit vind ik misschien wel één van de leukste nieuwe ideeën van Olympus. Deze witte chirimen-doekjes zijn bedrukt met goudkleurige patronen en kunnen met textielstiften worden ingekleurd. Zo maakt iedereen zijn eigen unieke ontwerp, dat je vervolgens kunt inlijsten of verwerken in een tas, etui of ander accessoire.

Ik hoorde dat steeds minder jonge Japanners leren naaien. Daarom wordt er steeds vaker gewerkt met speciale textiellijm, zodat ook beginners op een eenvoudige manier mooie creaties kunnen maken. Een slimme manier om traditionele technieken toegankelijk te houden voor een nieuwe generatie

Na een dag vol inspiratie nodigen de mensen van Olympus Thread me uit om samen te eten in een gezellige izakaya. Dat waardeer ik enorm. In Japan draait samen eten niet alleen om het eten zelf, maar vooral om het samenzijn. De ontspannen sfeer, de kleine gerechtjes en de gezellige gesprekken maken een bezoek aan een izakaya iedere keer weer bijzonder.

Wat ik zo leuk vind aan veel Japanse izakaya's, is dat ze een heel eigen sfeer hebben. Bij de ingang doe je je schoenen uit en trek je de aangeboden sloffen aan. Vervolgens loop je via smalle gangetjes langs kleine privéhokjes, waar elke groep rustig kan eten en praten zonder gestoord te worden. Wij hadden ook zo'n privéruimte. Het voelt knus en ontspannen, alsof je even helemaal in je eigen wereld bent. Het is een typisch Japans detail dat een eenvoudig etentje nét dat beetje extra bijzonder maakt.

Vanavond staat er nabe op het menu: een Japanse hotpot waarin vlees, groenten, tofu en andere ingrediënten samen worden gekookt in een smaakvolle bouillon. Vooral in de koudere maanden is dit een populair gerecht dat je gezellig met elkaar deelt.

Verser dan dit wordt het bijna niet. In veel Japanse restaurants kan de klant zelfs zelf aanwijzen welke vis bereid moet worden. Versheid staat in Japan hoog in het vaandel en dat proef je.

In de volgende izakaya bestelt mijn "Japanse tante" – eigenlijk de tante van mijn nichtje – de sushi via een touchscreen aan tafel. Volgens mij zijn dit mijn allereerste sushi! Natuurlijk is de Japanse keuken veel meer dan alleen rauwe vis, maar het zou zonde zijn om Japan te verlaten zonder deze klassieker te proeven. En eerlijk is eerlijk... ik begrijp nu waarom zoveel mensen er dol op zijn.