Nippori Textile Town: het paradijs voor stoffenliefhebbers
En nu wordt het feest... Ik betreed een van de leukste wijken van Tokio: Nippori Textile Town, hét textielparadijs van Japan. Een hele straat vol stoffenwinkels, fournituren, linten, knopen en alles wat een creatieveling zich maar kan wensen. Sommige mensen komen hier zelfs met een lege koffer naartoe om die helemaal vol stoffen weer mee naar huis te nemen. Welkom in droomland!
Chirimen is een traditionele Japanse stof met een subtiele gerimpelde structuur. Door de zachte valling is deze stof perfect voor kleine decoraties, poppen en traditionele handwerktechnieken zoals tsumami-zaiku.
Zoveel prachtige stoffen onder één dak... Van traditionele kimonostoffen tot moderne prints en natuurlijk de mooiste chirimen. Kiezen is bijna onmogelijk!
Deze kleurrijke tassen zijn gemaakt van tatami-heri: de sierband die oorspronkelijk werd gebruikt om de randen van tatami-matten af te werken. Tegenwoordig krijgt dit sterke materiaal een tweede leven in tassen, accessoires en andere creatieve ontwerpen.
Binnen of buiten, overal zie ik oogverblindende stoffen. De ene winkel is nog kleurrijker dan de andere. Traditionele patronen, moderne prints, zijde, katoen en stoffen waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden... In Nippori is het bijna onmogelijk om niet hebberig te worden.
Zelfstandig naar huis
Op de terugweg is het inmiddels na 15.00 uur en zijn de schoolkinderen onderweg naar huis. In Japan gaan veel kinderen vanaf ongeveer zeven jaar zelfstandig naar school, soms zelfs met de metro.
Een Japanse vriendin begreep dan ook niet waarom mijn zoon van negen nog niet alleen naar school ging. Voor haar was dat heel normaal, terwijl het voor mij juist bijzonder voelde.
Toen ik zelf in Japan woonde, zorgden wij, de Franse moeders, regelmatig voor de nodige verbazing. Velen van ons hadden meerdere kinderen en brachten ze allemaal met de fiets naar school. Na het wegbrengen bleven we vaak nog gezellig met elkaar praten en daarna speelden de kinderen samen in de speeltuin tegenover de school. Voor de Japanners was het maar een rommeltje: veel lawaai, overal fietsen en lang niet alle fietsen stonden netjes binnen de aangegeven vakken. Het contrast met de Japanse orde en rust kon bijna niet groter zijn.
Tja... cultuurverschil! 😄
Een avond op de markt van Ueno
’s Avonds ga ik nog even naar de markt van Ueno. Het is een levendige markt waar van alles te koop is: kleding, schoenen, snacks, verse vis en natuurlijk heel veel eten.
Bij sommige restaurants staan levensechte voorbeelden van gerechten in de etalage. De pannenkoeken, sushi en andere maaltijden zijn van plastic, maar zien er zo echt uit dat je bijna zou denken dat ze vers zijn bereid. Het maakt kiezen en bestellen een stuk eenvoudiger, zeker als je geen Japans spreekt.
Overal zijn kleine eettentjes met heerlijk, vers eten. Mijn favoriete maaltijd hier is een kom warme rijst met plakjes rauwe zalm. Eenvoudig, maar zó lekker.
Bij veel Japanse restaurants krijg je gratis thee bij je maaltijd. Vaak is dat groene thee of geroosterde thee. Ik drink daar graag van, zeker bij vis en rijst. Het voelt voor mij altijd als een klein gebaar van gastvrijheid en hoort echt bij de Japanse eetervaring.
We gaan van de ene kraam naar de andere! Heerlijk!
Haori’s van gerecyclede zijde
Ook op de markt zijn leuke kledingstukken te vinden. Al wandelend door de stad ontdek ik een aantal prachtige haori’s: korte kimono-jasjes die over een kimono worden gedragen.
Deze exemplaren tweedehandse haori's van zijde en hebben allemaal een heel eigen karakter. Sommige zijn van ruwe zijde, andere hebben een verfijnde shibori-structuur, waarbij de stof met een traditionele afbindtechniek is geverfd.
Ik kan natuurlijk niet kiezen... en mijn koffer zat eigenlijk al bijna vol maar ik ben heel blij met deze collectie
Maar goed: nu is het echt vol = vol!